Kurumuş Kız Kıvamında

Here I come blog, here I come again. Niye böyle bi giriş yaptım sorma, biliyosun ki ne zamandır görüşmedik seninle. Geldim işte bi welcome dersin diye yaptım ama neyse sana trip atmıycam kaçöte. Yeteri kadar kişi var menzilimde bugün trip atıcak be blog, ondan geldim zaten sana yoksa çok da umrum değilsin hani. Neyse giriyorum konuya, hem de bunalımlardan bunalımlara yatay geçiş yapan ergen psikolojisinin kullandığı en bilindik soruyla; ben çirkin miyim blog ha? Bugün ne kadar 'hamaaan beni beğenen böyle beğenir'leri oynasam da kırılmadım değil hani duyduğum acımasız gerçeklere. Çaktırma blog başından beri biliyodum duyuyodum ama duymazdan geliyodum, ama sonunda ben de sordum işte o soruyu kendime. Güzel kızlar hep saçı, boyu, bacağı uzun kızlar mıdır yani? Annem hep der kız gibi giyin saçını başını uzat bişiler yap diye, ben de 'benim bi tarzım var peh'lerle karşılarım onu hep ama bugün yarı pes ettim. Yolda gördüğümüz ve bana göre son derece sevimsiz olan bakımlı kıza annem "harbiden kız güzelmiş haa" falan gibi bişey dedi, üstüne yetinmedi "onun senin boyun kadar bacak boyu var" gibi şeylerle ezdi beni. Zaten abim de bana hep çirkin diyo, inşallah burnunda kocaman sivilce çıkar diyo. Halbuki ben hep bodurtavukherzamanpiliç anlayışıyla kendimi teselli etmiştim, halbuki ben hep çirkinolsambilesevilirimki triplerinde gezmiştim, halbuki ben hep kendimi olduğum gibi sevmiştim! Oldu mu şimdi blog ha söyle oldu mu? Bütün kendimle ilgili pozitif düşüncelerime kıramp girdi gördün mü. Beni ne doktorlar ne mühendisler de istemez büyüyünce, aha valla da evde kaldım. Biri tırmanır belki anlayışıyla saç uzatıp yanaklarımı pembeleşinceye kadar boyayıp, kız kurusu kıvamına gelince izdivaç mizdivaç bişiler yapcaz artık. Burdan kendim gibi olan tüm potansiyelkızkurularına başarılar diliyorum. Saygı sevgi.