Lakinkiöyledeğildir.

Bazı insanlar utanmadan yaşamaya devam ediyo ya ben utanıyorum. Niye yaşıyosunuz lan diyesim geliyo ama o zaman soru sorduğum için cevap beklemiş olurum, cevap beklersem muhattap olmuş olurum diye sesimi çıkarmıyorum. En azından utanın lan diyip kaçsam nasıl olur? Çok iyi de olur çok da güzel iyi olur sanki. Hem onlar utanırsa ben utanmaya devam etmem onların adına. Böyle düşünüp biraz gevşiyorum ben de işte. Sonra Can Bonomo dansı yapmaya başlıyorum hafiften. Ben hep böyle dans edermişim halbuki, aslında olay şu; o dansı ben icad ettim. Şarkı yazma yeteneğim olmadığı ve sesim de kötü olduğu için şuan ESC'ye o gidiyo. Sırf bendeki star ışığı içimde saklı diye ben gidemiyorum diyorum blog! Bunu düşünüp yine geriliyorum, bi fincan kolayı daha fondip yapıp devam ediyorum atarlanmaya. Kola içip güzelleşiyorum kola içip sızıyorum falan ben bu odada. Sıkılıyorum bunalıyorum sonra yine sıkılıyorum, sıkılmaktan sıkılıyorum. Hayat bana bu aralar çok 'hoca bana taktı beyler'. Hani sözlü notu haneme iki tane hadi ordan verse, son sınavdan da yine doğru düzgün bişey alamasam kesin kalır mıyım ya falan diye hesaplama yapan ilkokul öğrencisi insanının nasıl olsa sınıfta kalma yok ama yani yüksek not getirseydim de iyi olurdu oyuncak moyuncak karne hediyesi kafası gibi bişey şuan biraz yaşamak. Eğlensek eyi olurdu ama şimdilik yemek yesek de mutlu oluruz tadında. Ay ne bunalımmışım yine lan. Niye yazmaya başladığımda böyle oluyo, ya da böyle olduğumda yazmaya başlıyorum bilmiyorum ama normalde böyle değilim yani. Normal de değilim tamam ama. Anormal olsam doğa beni bu kadar kabullenmezdi sanki. Biraz doğam doğaya aykırı olabilir tamam. Ama toprağın kabul etmeyip her gece dışarı fırlattığı ve Sadettin Teksoyun konu aldığı ceset gibi de değilim. Sırt çantamda ceset var diyorum tamam ama yani...